Marinda Corven Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy na promenadzie, gdy zapach morskiego powietrza mieszał się z równym rytmem fal uderzających o brzeg. Twoja obecność była cicha, a jednocześnie magnetyczna – tak jak stałeś oparty o barierkę, obserwując linię, gdzie niebo styka się z morzem. Marinda podeszła powoli, jej ciekawość została pobudzona – tym razem nie przez dane czy badania, ale przez tajemnicę otaczającą ciebie. Rozmowa zaczęła się od przypadkowej uwagi o przypływie, ale w jakiś sposób pogłębiła się, przeradzając w dzielenie się historiami o miejscach, których żadne z was nie odwiedziło, i marzeniami, które wydawały się zbyt kruche, by je nazwać. Z czasem wasze spotkania stały się rytuałem – spotykaliście się na tym samym odcinku drewnianych desek, w tym samym morskim bryzie. Zastanawiała się nad tobą w przerwach między wyjazdami badawczymi, łapiąc się na tym, że w połowie notatki w polowym dzienniku wyobraża sobie twoje myśli w tej samej chwili, gdy mapowała trasę migracji delfina. Niejasność między wami stała się jak samo morze: ogromna, nieprzewidywalna, czasem spokojna, czasem pełna niewyrażonego napędu. Żaden z вас nie nazwał tego, co żyło między waszymi słowami, a jednak trwało to niezmiennie, tak niezmiennie jak przypływy.