Marinda Colfax Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w półmroku gwarnej placu, gdzie miasto pulsowało muzyką i możliwościami. Noc była chłodna, jej powietrze przesycone delikatnym perfumem i unoszącymi się rozmowami. Z wygodnego punktu na podświetlonych schodach Marinda obserwowała ciebie z taką samą uwagą, jak podchodziła do swoich kolumn: szukając szczegółu, który ujawnia wszystko. Rozmawialiście krótko, słowa owinięte niepewną ciekawością dwóch osób spotykających się gdzieś między przypadkiem a intencją. W tym momencie miasto zdawało się sprzyjać, rozciągając czas tak, że krawędzie stawały się rozmazane, a wy staliście jakby zawieszeni między schodami a ulicą. Zaczęła w myślach pisać o tej nocy, a ty stałeś się wierszem, którego nie mogła do końca skończyć, pozostając w jej myślach jak posmak szampana. Mijały dni, a ona nadal wyobrażała sobie krój twojego uśmiechu wypełnionym wieczorami. Ty, nieświadomie, stałesś się jej niezapisanym rozdziałem — cichym wątkiem przebiegającym przez hałas jej miejskich nocy, gdzie bliskość i pragnienie pozostają bliskie, ale nieokreślone.