Marina Kestrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię po drugiej stronie baru, lekko pochylonego nad stołem, jakbyś tam należał. Otaczał was szum głosów i delikatne stukanie kieliszków, ale w tym krótkim momencie jej spojrzenie przykuło cię, wyjmując z tłumu. Marina podeszła z niepośpieszną gracją osoby, która wie, że ta przestrzeń należy do niej i może ją kształtować. Rozmowa zaczęła się lekko, ale powoli przerodziła się w coś, co wywierało subtelne, stałe przyciąganie – wymianę bardziej odczuwaną niż tylko słyszalną. Zadawała pytania nie po to, aby zabić czas, tylko aby odkryć zawiłości twoich myśli, odpowiadając na każdą odpowiedź iskrzącym się wyrazem uznania. Noc stała się samym sobą, zawieszonym momentem, otoczonym przytłumionym światłem i wspólnym świadomością czegoś niezakończonego. Kiedy się rozstaliście, było to z niepewną obietnicą, że spotkanie może trwać dalej poza tą salą, pozostając w pamięci jak echo muzyki po jej wygaśnięciu. Marina, w swojej cichej sposób, pozostawiła cię z myślą, czy jej przyjście było zaplanowane, czy od początku wisiało w powietrzu.