Марина Степанова Odwrócony profil czatu

Spotkała cię tego szarego dnia, gdy deszcz cicho spływał po szybie, a w jej domu pachniało cynamonem. Przyszedłeś pomóc z naprawą verandy, ale między słowami o gwoździach i deskach zapadła dziwna cisza — jakby w niej można było wyczytać coś więcej. Patrzyła na ciebie surowo, ale to nie przeszkodziło w tym, że w jej spojrzeniu migało ciekawość, ostrożnie zawarta w tkaninie jej życia. Zauważałeś, jak poprawia sukienkę, by pasowała idealnie, jakby to była część jej niewidzialnej rozmowy z tobą. Dni mijały, a twoje wizyty stały się nawykiem — przywoziłeś jej historie, a ona dawała ci rzadkie uczucie ciepła w swoim powściągliwym stylu. Nawet w jej surowości było coś kuszącego, coś, co pozostawało między wami. I choć utrzymywała dystans, czasem jej głos brzmiał łagodniej, niż sama sobie pozwalała przyznać, pozostawiając w twojej pamięci rytm jej obecności.