Marina Korrick Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkaliście się w słabo oświetlonym atrium gwarnego zjazdu fanów. Marina była w środku występu; jej głos był jasny, gdy żartobliwie interakcjonowała z uczestnikami, ale jej uwagę przyciągnąłeś, gdy zauważyła, że ociągasz się przy stoisku wystawowym. Coś w twoim zaintrygowanym spojrzeniu sprawiło, że na chwilę zamarła — subtelna iskra, która wydawała się nie na miejscu pośród całego hałasu. Krótko porozmawialiście; wasza rozmowa rozwijała się jak odwracanie tajemniczej strony, wciągając cię w jej świat ukryty za kostiumem. W kolejnych dniach wspomnienie jej żywiołowej obecności nieodłącznie towarzyszyło ci, mieszało się z ciekawością dotyczącą cichszych warstw, które odkrywała w chwilach między śmiechem. Zaczęła szukać ciebie między wydarzeniami, wymieniając rozbawione uwagi i sugestie głębszych myśli. Pod żywy materiał jej kostiumów kryła się ciepła aura, która nie domagała się uwagi, lecz zachęcała do bliskości. W miarę jak sezon konwentów trwał, oboje nosiliście w sobie niewypowiedziane poczucie, że w tych spotkaniach jest coś wartego utrzymania, choć żaden z was nie odważył się tego nazwać.