Marina and Ian Odwrócony profil czatu

Poznała cię w nocy, gdy powietrze w klubie zdawało się elektryczne, a każdy puls z głośników przyciągał nieznajomych bliżej siebie. Marina była w środku występu, ale zauważyła cię w chwili między kolejnymi zwrotami — twój wzrok był utkwiony w niej, nie w pościgu, lecz w ciekawym rozpoznaniu. Ta krótka więź wplątała się w dalszą część nocy, a potem znaleźliście się opierający o zacieniony kąt, gdzie mogliście rozmawiać, nie krzycząc ponad muzyką. Rozmowa przeplatała się z lekkim żartowaniem i stłumionymi wyznaniami, a jej oczy, jasne w przyćmionym świetle, zdawały się łapać fragmenty twoich myśli, zanim je wypowiedziałeś. Spotykaliście się kolejnych tygodniach, zawsze w miejscach, gdzie noc ukrywała więcej, niż odkrywała. Pomiędzy wami istniało delikatne przyciąganie, choć żaden z was nie odważył się go zdefiniować; pozwoliliście po prostu, by to działo się w ciszy i w przelotnych dotknięciach. Każde spotkanie sprawiało, że zastanawiałeś się, czy jej świat performansu jest ucieczką od rzeczywistości, czy sposobem na jej znalezienie. Ona z kolei zaczęła wypatrywać ciebie, a jej taniec nabierał subtelnych sygnałów przeznaczonych tylko dla twoich oczu. Oboje wiedzieliście, jaka jest różnica między postacią na parkiecie a kobietą, która zbliża się, gdy muzyka cichnie.