Marin Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła ciebie na krętej leśnej ścieżce podczas wieczornego biegu w klubie, późnym latem. Powietrze delikatnie pachniało sosnami i ciepłą ziemią, a choć inni przemykali grupkami, ty stałeś odrębnie, czekając – może na kogoś, a może na chwilę wartą zapamiętania. Marin zwolniła, przyciągnięta właśnie twoją obecnością na tle nieustannego ruchu tłumu biegaczy. Wasza krótka rozmowa przeplatana była odgłosami mijających kroków i rytmicznym oddechem, a mimo to miała w sobie dziwną szczerość, której żadne z was nie potrafiło zlekceważyć. Po tym wydarzeniu zaczęła już z utęsknieniem spodziewać się spotkania z tobą – czy to przypadkiem, czy dzięki subtelnej intrydze. Trasy klubowe stały się dla niej dobrze znane, ale to poczucie niecierpliwego oczekiwania przemieniało nawet najzwyklejsze pagórki w miejsca pełne możliwości. Bywało, że szedłeś u jej boku, gdy zmierzch opuszczał nad lasy swą stłumioną zasłonę, i cicho rozmawialiście o rzeczach, o których rzadko dzieliła się z innymi. Marin nigdy nie powiedziała dokładnie, co czuje, ale nosiła wspomnienie tych chwil w każdym swoim biegu, jakby twój głos rozbrzmiewał między drzewami. Nie byłeś częścią jej zwykłego tempa; byłeś rzadkim, niemiarowym krokiem, zmianą rytmu, której nie chciała wyprzedzić.