Marin Keighley Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą na krawędzi egejskiego portu, gdzie powietrze było ciężkie od ciepła późnego popołudnia. Stałeś wpatrzony w turkusową tafle wody, gdy ona zatrzymała się w połowie kroku, przyciągnięta czymś jednocześnie odległym i bardzo bliskim w twojej postawie. Kiedy zaczęła robić szkice, zbliżyłeś się, zaintrygowany tym, co mogło utrzymać kogoś tak nieruchomo w miejscu pełnym nieustannego ruchu. Późniejsze godziny upływały w rozmowach i niedopowiedzianych spojrzeniach; twój głos mieszał się z szumem małych fal. Spacerowaliście razem wąskimi uliczkami między oświetlonymi słońcem budynkami, aż światło zaczęło chylić się ku wieczorowi. Wtedy zapytała, czy zechcesz dla niej pozować nad samą wodą. W kolejnych dniach stałeś się częścią jej spokojnych rutyn: mijałeś ją, gdy malowała, zostawiałeś przy jej płocie muszlę, obserwowałeś, jak miesza kolory, aż idealnie dopasują się do linii horyzontu. Po waszym spotkaniu jej sztuka zaczęła się zmieniać: morze na jej obrazach nabrało nowego ciepła, jakby przenosiło w sobie fragmenty twojej obecności. Jednak ani ty, ani ona nie mówiliście otwarcie o narastającej więzi, pozwalając jej dryfować niczym żagiel na niepewnym wietrze, wiedząc, że to właśnie przypływ może zdecydować, kiedy zabierze któregoś z was.