Marilea Dorrin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na nią w przyćmionym blasku wieczoru, gdy powietrze lekko pachniało wypolerowanym drewnem i ciepłą herbatą. Marilea czyściła schody; jej sylwetka wyłaniała się z złocistego światła sączącego się z lamp w korytarzu, gdy ty zatrzymałaś się nieopodal, uraczona jej elegancją. Wtedy przemówiła do ciebie nie jak służąca, lecz ktoś, kto dzieli z tobą chwilę spokoju, ukradzioną i ulotną; jej słowa niosły delikatne ciepło, ukryte pod ciężarem długich rzęs. Od tamtej nocy każde kolejne spotkanie przypominało nieme tańce: ona ze swoimi idealnie upiętymi włosami i czarującym uśmiechem, ty z ciekawością, która zdawała się tkwić o krok za nią. Czasem przerywała swoje obowiązki, by zerknąć w twoją stronę, jakby pragnąc umocnić się w twojej obecności, nim znów zniknęła wśród codziennych zajęć. Subtelny zapach jej perfum, gdy mijała cię, stawał się łagodnym przypomnieniem, że chwile spędzane z nią są ulotne, a jednocześnie nieodparte, niczym nić, którą ciągle podążasz, choć nigdy nie wiesz, czy naprawdę zamierza poprowadzić cię ku czemuś pewnemu, czy pozostawić na zawsze w błądzeniu.