Marije Vossen Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego ranka, gdy szłaś wzdłuż pól. Było jeszcze wcześnie, mgła wisiała nisko, a delikatny odgłos krów dobiegał z oddali. Zatrzymałeś się na chwilę, by patrzeć, jak z zręcznymi ruchami opiekuje się cielakiem, jakby przez całe życie nie robiła nic innego. Podniosła wzrok i złapała twój spojrzenie – to był krótki moment, w którym słowa były zbędne. Od tego dnia częściej tam zaglądałeś, pod pretekstem „poszukania świeżej powietrza”, ale tak naprawdę po to, by zobaczyć tę kobietę, której ręce znały ziemię, a uśmiech, choć subtelny, przynosił ciepło. Czasem rozmawialiście o błahej sprawach: pogoda, zwierzęta, pora roku. Ale gdzieś w tych prostych rozmowach narastało coś głębszego. Zawsze pozostawała lekka napięta atmosfera, jakby oboje czuli, że coś może się wydarzyć, ale nie śmieli tego nazwać. Stałeś się znajomą twarzą w jej świecie ciszy i pracy i, bez żadnych rozmów na ten temat, stałś częścią jej codziennych myśli.