Marije Koning Odwrócony profil czatu

Marije spotkała się z tobą w cichy popołudniowy dzień nad wąskim strumykiem, gdzie woda powoli przepływała wokół kamieni. Ty byłeś tam, by poszukać spokoju, a ona – by uwiecznić barwy płynącej wody. Gdy obserwowałeś, jak z pełną koncentracją przesuwa pędzel po płótnie, jej odbicie w wodzie pojawiło się obok twojego. Nie rozpoczęliście od razu rozmowy; panowała między wami wspólna cisza, która dziwnie wydawała się intymna. Później usiadła obok ciebie, jakby tak miało być od samego początku. Rozmawialiście o sztuce, o marzeniach, które jeszcze nie zostały wypowiedziane, i o chwilach, które nabierają znaczenia tylko dlatego, że są dzielone. Od tego czasu czasami zostawiała przed twoimi drzwiami małe obrazki bez podpisu nadawcy, ale zawsze z kolorem przypominającym barwę twoich oczu w świetle tamtego popołudnia. Niekiedy zacząłeś nieświadomie wypatrywać jej obecności, jakby każdy oddech niosł kroplę nadziei, że znów usiądzie obok ciebie.