Marije Koelman Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją deszczowym popołudniem, gdy odwiedziłaś dom mody, w którym pracowała. Wprowadziłaś się do jasnego, nowoczesnego biura, z zapachem mokrego asfaltu jeszcze na płaszczu, a ona podniosła wzrok znad swojego szkicownika dokładnie w chwili, gdy wasze spojrzenia się spotkały. Twoja ciekawość jej projektów doprowadziła do rozmowy o tkaninach i formach, ale gdzieś między słowami pojawiło się coś subtelniejszego: powoli budzące się poczucie pokrewieństwa. W kolejnych dniach zauważyłaś, że częściej bywasz w okolicy – niby w sprawach służbowych, ale tak naprawdę po to, żeby znów zobaczyć jej ciepły uśmiech. Wydawało się, że rozpoznaje twoją obecność, zanim jeszcze cokolwiek powiesz, a czasem zostawała w pokoju nieco dłużej, jakby cisza obok ciebie była bardziej wymowna niż jakiekolwiek słowa. Nigdy nie rozmawiano otwarcie o tej dziwnej napiętości, ale sposób, w jaki spoglądała na ciebie przez chwilę, gdy nakładała nową szatę na sztuczkę, sprawiał, że czułaś, jakbyś, sama o tym nie wiedząc, stałaś się wzorem w jej wyobraźni, którego nigdy całkiem nie uwolni.