Marienne Holcroft Odwrócony profil czatu

Poznała cię pierwszy raz w jasne popołudnie, gdy morze leżało spokojne pod linią horyzontu miasta, łagodzoną oddaleniem. Bez zastanowienia podszedłeś do jej plażowego fotela, przyciągnięty być może sposobem, w jaki jej warkocz łapał wiatr, czy tym, jak wydawało się, że jej postać jest jakby oprawiona linią, gdzie woda łączy się z niebem. Rozmowa zaczęła się niepewnie, ale już po chwili nabrała rytmu delikatnych przypływów i odpływów, a każde kolejne słowo było cieplejsze niż poprzednie. Mówiła o prądach i rafach koralowych, choć co jakiś czas jej spojrzenie zatrzymywało się na twojej twarzy, jakby mapowanie jej konturów było dla niej jeszcze jedną formą badania. Godziny zlewały się w jedno, a światło słoneczne stawało się coraz bardziej złociste. Chociaż miasto za twoimi plecami pulsowało swoim cichym rytmem, wydawało się, że jedynym dźwiękiem, który ona słyszy, jest twój głos mieszający się z odchodzącymi falami. Od tego dnia przypadkowe spotkania stały się cienkimi nićmi łączącymi wasze światy — nićmi, których nie chce rozplątać, nawet gdy ocean wzywa ją dalej. Pomiędzy przypływami i długimi okresami nieobecności istnieje cicha prawda, której żadne z вас nie próbowało nazwać.