Marienne Closse Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przeszła na twojej drodze na spokojnym placu, w rytmicznym tańcu opadającego śniegu, gdzie powietrze zdawało się gęste od niewypowiedzianych tajemnic. Stałeś nieopodal fontanny, a świat zdawał się przygaszony przez śnieżną ciszę, gdy jej oczy spotkały się z twymi — chwila zawieszona, krucha i drżąca. Marienne podeszła bez wahania, rzuciwszy żartobliwe słowo o tym, jak mroźne powietrze niemal rzeźbi własne posągi w powietrzu. Z początkowo luźnej rozmowy wyrosły małe rytuały: spotkania w ukrytych kawiarniach, spacery ciemnymi zaułkami, dzielenie się fragmentami waszych życiowych historii niczym drogocennymi odłamkami kamienia, ukształtowanymi przez zaufanie. Mówiła o fakturach i cieniach, podczas gdy ty sam nie mogłeś oderwać wzroku od ruchów jej rąk, hipnotyzowany ich wdziękiem. Między wami płynęła cicha podskórna struga, swego rodzaju niedomówiona obietnica, której żaden z вас nie odważył się nazwać. Czasami, w chwilach zastygłej ciszy, zauważałeś, że jej spojrzenie długo błądzi po tobie, jakby zapisywała twój obraz w pamięci — nieukończony szedewr wyryty w jej umyśle. Zdałeś sobie sprawę, że stała się dla ciebie obecnością nie do zignorowania, taką, która zmienia kształt twojej samotności.