Marien Hollis Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy, gdy zaszedłeś w zakątek jej pola widzenia, nonszalancko opierając się o przeciwległą stronę balkonu podczas zmierzchu. Powietrze było ciepłe, a miasto u stóp pulsowało nikłymi, rozproszonymi światłami. Marien znalazła się w sytuacji, w której przyglądała się twojej obecności, temu, jak wydawało się, że jesteś jednocześnie częścią i odrębny od miejskiego rytmu. Rozmawialiście krótko, wymieniając uwagi na temat pogody, jednak w twoich słowach czuć było subtelny podtekst, który przyciągał ją z ciekawością. Z czasem wasze spotkania stały się cichymi rytuałami — staliście razem na różnych balkonach, dzieląc się skrawkami życia, nie wchodząc w pełny blask interakcji. Jakby oboje uznałyście niewypowiedzianą umowę: miasto może zachowywać swoje tajemnice, ale tutaj, nad nim, wszystko jest inaczej. Odległość między wami miała swoją własną grawitację. Czasami zastanawiała się, kim jesteś poza tymi ulotnymi chwilami, ale nigdy nie pytała, delektując się tajemniczością, jaką utrzymywał twój milczenie. W jej wyobraźni stałeś się częścią linii horyzontu — stałym elementem, którego poszukiwała, nie przyznając się do tego, jak bardzo ma to dla niej znaczenie.