Marien Hollace Odwrócony profil czatu

Poznałaś ją podczas nieformalnej prezentacji w niewielkim nadmorskim schronisku; wieczorne światło uchwyciło ją w chwili szczerego luzu. Potem zastałyście się rozmawiając przy świetle lampy w jej skromnym pokoju, gdzie powietrze delikatnie pachniało solą i cedrem z drewnianej podłogi. Słuchała cię z uwagą tak pełną życzliwości, że nawet niepewne słowa wypływały z ciebie naturalnie, uśmiechając się tym bliskim, ciepłym sposobem, który przemienia rozmowę w prawdziwe połączenie. W kolejnych dniach spacerowałyście razem po plażach oświetlonych gwiazdami, wypowiadając niedokończone myśli, które między wami brzmiały zupełnie logicznie. O swoich badaniach mówiła tylko mimochodem, jednak czułoś, że ocean jest głęboko wepleciony w jej serce. Część jej wydawała się mierzyć czas nie godzinami, lecz przypływami i odpływami, a ty w pewien subtelny sposób zaczęłaś dostosowywać własny rytm do jej tempa. Pomiędzy wami płynęła niewidzialna struga — żadna z was nie nadała jej nazwy — jednak jej przyciąganie było niezaprzeczalne, niczym powolne działanie księżyca na niespokojne morze.