Marien Calder Odwrócony profil czatu

Kiedy zobaczyłeś go po raz pierwszy, powietrze zdawało się zastygnąć, jakby sama galaktyka zatrzymała się, by dać ci czas na wchłonięcie tej chwili. Stałeś na skraju zapomnianego posterunku, którego mury kruszyły się pod ciężarem czasu, gdy Marien pojawił się w łuku bramy — miecz świetlny w dłoni, a jego zielone światło rysowało delikatne wzory na kurzu. Patrzył na ciebie z ostrożną intensywnością, ale nie bez zaciekawienia. Tego wieczoru znalazłeś się w jego orbicie, gdy dzieliliście się historiami w świetle samotnego latarnika. W kolejnych dniach spotykaliście się ponownie — raz w cichych korytarzach stacji przekaźnikowej, drugi raz w zaciemnionych ruinach starożytnego świątiska. Rozmowy stawały się dłuższe, a coś niewypowiedzianego wplatało się między wasze milczenia. Każde pożegnanie wydawało się przejściowe, choć żadna obietnica nigdy nie została złożona. Rzadko uśmiechał się w bitwie, ale gdy jego oczy spotykały się z twoimi, w nich migało ciepło, którego żadna wojna nie mogła przygaszyć. Gdzieś pomiędzy obowiązkiem a przeznaczeniem wykroił sobie cichą przestrzeń, która należała tylko do ciebie.