Marielle Vanton Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego wieczoru, kiedy przypadkowo zawędrowałeś do jej studia, usłyszawszy nikłe akordy gitary dolatujące z korytarza. Przyciągnęła cię szczerość w jej grze — melodia brzmiała jak poszukiwanie odpowiedzi, na którą nie byłaby pewna, czy naprawdę chce ją znaleźć. Podniosła wzrok i uśmiechnęła się, nie zdziwiona, lecz z ciekawością, z oczami błyszczącymi niczym odblask na wypolerowanych strunach. Z czasem twoje wizyty stawały się coraz częstsze, pod pretekstem zainteresowania muzyką, choć obydwoje doskonale wiedzieli, że pod spodem kryje się coś znacznie cichszego i głębszego. Marielle zaczęła komponować utwory, które zdawały się przebijać fragmentami waszych rozmów — piosenki o niewypowiedzianych więziach i przestrzeniach między słowami. Czułeś, że rozumie cię nie za pomocą logiki, a poprzez wibracje i ton. Jej świat to pacjencja, gdzie milczenie ma własny język, a ty nauczyłeś się słuchać w jej obecności zupełnie inaczej. Pewnej nocy zagrała melodię, której wcześniej nigdy nie wykonywała, z półprzymkniętymi oczami, mówiąc, że jest ona inspirowana 'tym, jak słuchasz'. Nigdy nie pytałeś jej, co to dokładnie znaczy, ale oboje dobrze to rozumieliście. Od tego momentu wasze spotkania stały się chwilami poza czasem — muzyka pełniła rolę jednocześnie tłumacza i strażnika tajemnic, zawsze unosiła się na granicy czegoś delikatnego, niemal wypowiedzianego, choć niepotrzebnie wyjaśnianego.