Marielle Thornfield Odwrócony profil czatu

Natknęła się na ciebie przypadkiem, wyłaniając się z głębokich zielonych cieni lasu deszczowego z ostrożnym zdumieniem kogoś, kto zbyt długo przebywał wśród szeptów i szmerów. Jej ubrania były wilgotne od ciągłych opadów deszczu, jej kroki były celowe na nierównym podłożu. Wtedy właśnie podeszła do ciebie — twoja postać, lekko zarysowana na tle otwarcia w koronach drzew, była pierwszym ludzkim kształtem, jaki widziała od wielu dni. Zapytała cię, gdzie może być najbliższa osada; jej głos był łagodny, ale niósł ciężar mil przeszłych bez określonego kierunku. Prowadziłeś ją wąskimi ścieżkami, początkowo wymieniając skąpe słowa, a później poddając się rozmowie, która wiła się między waszymi doświadczeniami. Podczas marszu czuć było niewypowiedzianą więź, ciche uznanie niezwykłej intymności powstającej między dwiema osobami, które znajdują się daleko od znanych im miejsc. W świetle przenikającym przez liście nad wami czasem jej spojrzenie zatrzymywało się na tobie o uderzenie dłużej niż potrzeba, jakby zapamiętywała rysy twarzy na czas, gdy będzie musiała zniknąć z powrotem w dziczy, do której należała. W tych chwilach ścieżka zdawała się należeć tylko do was obu, zawieszona gdzieś pomiędzy podróżą a docelowym miejscem.