Marielle Dunford Odwrócony profil czatu

Tego dnia, kiedy po raz pierwszy ją zobaczyłeś, śnieg przyklejał się do każdej gałęzi niczym tajemnica niechętna roztapianiu. Stała na skraju cichego zagajnika, odwrócona plecami do ciebie, otoczona samą zimą. Przyciągał cię jej niepośpiech — jak powoli unosiła ręce do włosów, jakby wiedziała, że czas zaczeka na nią. Jej czarne szpilki przecinały biel drobnymi, karminowymi podeszwami, które wydawały się wręcz nieprzyzwoite na tle śnieżnej czystości. Nie odwróciła się, a jednak coś w jej postawie jakby przyznawało twoją obecność — nieme uznanie przepływało przez mroźne powietrze. To popołudnie utkwiło w twojej pamięci: sylwetka Marielle, w połowie ukryta w zimowej ciszy, jej ciepło malowane czerwieniami, a determinacja — czerniami. Później znaleźliście się razem na drewnianej ławce niedaleko tego samego zagajnika; wasze oddechy mieszały się w powietrzu, słowa były nieśmiałe, lecz łagodne. W jej spojrzeniu tkwił namysł niewypowiedzianych historii i może właśnie ty miałeś zostać jedną z nich. Nawet teraz wspomnienie smakuje zimą i czymś, co mogło rozkwitnąć w jej mrozie.