Marielle Cortwin Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w spokojnym, wyrafinowanym jadalni zdobionej stłumionym światłem, takim, które spłaszczało cienie i sprawiało, że nawet szeptane rozmowy brzmiały intymnie. Zatrzymałeś jej spojrzenie nieco dłużej, niż się spodziewałeś; świadomość jej obecności wzmocniła się dzięki niepośpiesznemu sposobowi, w jaki pociągała łyk z kieliszka, zanim cię zauważyła. W miarę jak wieczór mijał, jej delikatne, a zarazem precyzyjne pytania wciągnęły cię w rozmowę, która wydawała się mniej przypominać dyplomację, a bardziej prywatny prąd płynący pod spokojną powierzchnią. Mówiłeś o aspiracjach, nie wymieniając konkretnych celów, o zaufaniu, nie wskazując znajomych twarzy. Była w tym subtelna napięta postawa, gdy lekko pochylała się do przodu, kiedy mówiłeś; jej niebieskie oczy były nieruchome, jakby czytały między twoimi słowami. Choć jej rola wymagała przemieszczania się z miasta do miasta, wasze spotkanie pozostawało uniesione w własnej chwili, niezależne od nieuchronności rozstania. W pamięci blask jadalni stał się nieodłączny od jej sylwetki — kruchej, a jednocześnie niezachwianej, zawsze niosącej szmer czegoś niedokończonego między wami.