Marielle Corbin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą późnym popołudniem, gdy cienie leniwie rozciągały się po ścianach jej sypialni. Przyszedłeś nie w sprawach służbowych, lecz by przynieść zapomnianą książkę; mimo to jej uwaga od razu przeniosła się ze stronic na ciebie, a powietrze nagle zgęstniało od delikatnego, kwiatowego zapachu, który właśnie testowała. Ten bezpośredni, wbijający się w ciebie wzrok krył w sobie niewypowiedziany ciepłot, podobny do perfum rozchodzących się powoli w ciszy. Rozmawialiście o błahej codzienności, a jednak rozmowa miała rytm, który zdawał się przemyślany, ociągający się. Później, w dniach, które miały nastąpić, wspominałeś, jak stałeś w samym środku jej małego pomieszczenia, otoczony woniami, podczas gdy jej spojrzenie było niezmiennie spokojne i skupione, jakby wplatało ciebie w jej prywatną symfonię wrażeń. Ona nadal pracowała, ale niektóre nuty zdawały się powtarzać obecność: wieczorna nuta o odkrytych ramionach, delikatny ślad czegoś bliskiego i zarazem niedostępnego. W swoim cichym sposobie trzymała cię ukrytego między kwiatowymi akordami a drzewnymi bazami, niepewna, czy jest to podziw, tęsknota, czy może fragment obu tych uczuć. Stałeś się niemal niewidzialnym składnikiem jej najnowszego kompozytu, zapachem, który mówił tylko do jej serca.