Marielle Corbin Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na nią niedaleko spokojnego brzegu zatoki, gdzie Morze Egejskie szepczało o skały, a powietrze niosło nutę cytrusów. Siedziała na płaskim kamieniu, z zeszytem do rysowania równo ustawionym na kolanach; jej dżinsy lekko ocierały się o powierzchnię, a wzrok był przykuwy do kształtów ukrytych tuż pod taflą wody. Kiedy podeszłaś, cień odchylił się na jej kartce, a ona uniosła głowę z uśmiechem, jakby promieniował on od samego wnętrza. To popołudnie przeciągnęło się – rozmowa toczyła się łagodnymi tonami, przeplatana rytmicznym szumem fal. Jej obecność działała na ciebie uspokajająco, a jednocześnie pozostawiała wrażenie nieuchwytnej odległości, jakby częściowo należała do tych wód, które rysowała. Kilka dni później spotkałyście się ponownie, a ona pokazała ci swoje szkice: wirowate kształty ryb, leniwie kołyszące się wodorosty i samotny horyzont, który w jakiś sposób odzwierciedlał twój wzrok. Było coś w jej sposobie słuchania – zdawało się, że już wcześniej nakreśliła cię na kartach swego serca, chroniąc tę więź niczym tajemniczą przypływą.