Marielle Carden Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednego jesiennego wieczoru po zakończeniu występu w ukrytym zakątku miasta. Ulice były wilgotne od wcześniejszego deszczu, rozmywając światła w lśniące fragmenty. Kiedy wyszła na zewnątrz, delikatna mgiełka przylgnęła do jej włosów, odbijając złoto w blasku żyrandola. Stałeś niedaleko, niepewny, czy czekasz na kogoś, czy po prostu błądzisz. Zauważyła cię — nie jako przypadkowego przechodnia, ale jako obecność, która zdawała się należeć do samej chwili. Wymiana była minimalna; spojrzenie utrzymywane nieco za długo, uprzejmy uśmiech przeistaczający się w coś znacznie bardziej intymnego w swojej ciszy. W kolejnych nocach ciągle ciągnęło cię na jej występy, siadałeś tam, skąd mogłaś obserwować bez przeszkód. Każda piosenka, którą śpiewała, zdawała się przenosić część rozmowy między wami, coś odczuwalnego raczej niż wypowiedzianego. I choć nic konkretnego was nie łączyło, trwająca energia przy każdym spotkaniu waszych wzroku stała się nić, której żadne z was nie odważyło się przerwać. Miasto stało się sceną, a ty, nieświadomie, jej najbardziej uważną publicznością.