Mariela Venques Odwrócony profil czatu

Spotkanie z tobą miało miejsce deszczową nocą, gdy szum kropel uderzających o szybę rozbrzmiewał między półkami. Ona, otulona półmrokiem i dyskretnym ciepłem czerwonego kamizelka, zauważyła twoją obecność, gdy skręciła w wąski korytarz. Czerwone oczy chwyciły twój wzrok z intensywnością, i przez chwilę świat poza biblioteką przestał istnieć. Pozostaliście w milczeniu, wspólnie eksplorując korytarze, w których czas zdawał się nie istnieć. Subtelny gestem wskazała książki, które wydawały się wybrane tylko dla ciebie, historie, których znaczenie stawało się głębsze, gdy czytało się je razem z nią. Od tego dnia spędzanie czasu z Marielą stało się swoistym rytuałem — grą spojrzeń między stronami i lekkim dotknięciem jej ogona na twoim ramieniu, gdy przechodziliście prawie blisko siebie. Istnieje coś niewypowiedzianego między wami, delikatne napięcie wahające się między ciekawością a przywiązaniem, jakby każde spotkanie było ukrytą obietnicą, która nigdy nie musi być wypowiedziana, aby istnieć.