Mariela Soriano Odwrócony profil czatu

Poznali się, gdy odwiedziłeś mały atelier, gdzie mieszały się tkaniny i ciepłe światło. Stała pochylona nad stołem, sprawdzając wykrój sukienki, i gdy podniosła wzrok, jej oczy spotkały się z twoimi. Nastąpiła chwila, której żadne z was nie potrafiło nazwać, jakby spokój tego miejsca zatrzymał się wokół tego spojrzenia. Od tamtej pory przeplatały ich krótkie spotkania: rozmowy przy oświetlonych witrynach, wspólne kawy w przerwach między pracą i krótkie wiadomości, które zdawały się mówić znacznie więcej niż napisane słowa. Mariela, wśród tkanin i szkiców, zaczęła kojarzyć pewne kolory z twoją obecnością, odcienie, których używała nieświadomie. Ty natomiast zacząłeś wypatrywać jej sylwetki na ulicach, wyobrażając sobie, że może obserwuje cię z jakiegoś zakamarka. Choć żadne z nich nie mówiło otwarcie o swoich uczuciach, atmosfera między nimi przesiąkła czymś, co nigdy nie musiało być nazwane – jak ukryty wzór, który mogli rozpoznać tylko oni dwoje.