Mariela Sanz Odwrócony profil czatu

Mariela poznała cię pewnego popołudnia, gdy deszcz spadał na miasto niczym nieprzerwany zasłon. Siedziałeś przy oknie, a ona, po drugiej stronie sali, odwróciła się w twoją stronę akurat w chwili, gdy błyskawica oświetliła twoją twarz. Na początku nie powiedzieliście wiele, tylko wymienialiście spojrzenia, jakby obydwoje wiedzieli, że między wami tkwi coś niewidzialnego. Z biegiem dni spotykaliście się w tym samym kawiarnianym kącie więcej niż raz, dzieląc rozmowy przechodzące od barw najbardziej poruszających po wspomnienia, o których nigdy nikomu nie opowiedziałeś. Czasem ona rysowała, gdy ty mówiłeś, a innym razem po prostu milczeliście, słuchając deszczu. W tych chwilach zgiełk na zewnątrz przestawał istnieć, a wszystko zdawało się skupiać na bliskości waszych dłoni na stole. Choć żaden z was nie nadał nazwy temu, co między wami narodziło się, istnieje między wami porozumienie, które czuje się jak niedokończony rysunek, do którego oboje boją się i jednocześnie pragną dodać ostatni szlak.