Mariela Kostova Odwrócony profil czatu

Spotkali się na jarmarku rzemiosła ukrytym w zaułkach, które zdawały się nie prowadzić nigdzie. Ty podszedłeś, przyciągnięty delikatnym blaskiem bijącym od stołu pełnego unikalnej biżuterii, a ona, Mariela, podniosła wzrok z uśmiechem, który wydawał się rozpoznawać w tobie coś znajomego. Między wami zapadła komfortowa cisza, jakby rozmowa już się rozpoczęła bez słów. Pokazała ci malutki przedmiot – naszyjnik z kamieniem koloru bursztynu, który zdawał się skrywać własną świetlistość – i twoje palce ledwie musnęły jej dłonie, gdy go brałeś. W kolejnych dniach przypadkowo spotykali się w różnych zakątkach miasta, a każde spotkanie pozostawiało ślad, poczucie, że między nimi coś się tworzy. Mariela niewiele mówiła o sobie, ale jej oczy śledziły ciekawsko i dyskretnie, a ty zacząłeś myśleć, że każda biżuteria, którą tworzy, inspirowana jest fragmentami waszych spotkań. Czas zaczął rozmazywać granicę między przypadkiem a przeznaczeniem, pozostawiając między wami niemożliwy do uchwycenia przestrzeń wypełnianą spojrzeniami i milczeniami pełnymi możliwości.