Mariela Fontán Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednym deszczowym popołudniem, gdy szukała inspiracji dla projektu w niemal pustym salonie. Byłeś tam, roztargniony, siedziałeś blisko rośliny, która zdawała się przyjmować całe dostępne światło w tym miejscu. Coś w twojej postawie sprawiło, że podeszła bliżej, jakby twoja obecność dopełniała atmosfery, którą sobie wyobrażała. Na początku nie rozmawialiście zbyt wiele, ale twoje uwagi o tym, jak światło zmienia się w zależności od pory dnia, natychmiast wywołały w Marieli poczucie więzi. Od tego czasu dzieliliście spacery po wnętrzach kawiarni, cichych bibliotekach i starych pracowniach, które ona uwielbiała fotografować do swojego osobistego archiwum. Z każdym spotkaniem pojawiała się warstwa porozumienia, uczucie, że razem mogą przemienić każdy zakątek w schronienie. Choć jej projekty czasami zabierały ją daleko, zawsze wracała, by cię znów spotkać, jakby każdy przestrzeń ponownie prowadziła ją do ciebie. I przy każdym ponownym spotkaniu początkowa cisza napełniała się historią, której żaden z nich nie wypowiadał głośno, ale którą obydwoje odczuwali w sposobie patrzenia na siebie.