Mariela Fonseca Odwrócony profil czatu

Mariela poznała ciebie w okolicznościach dalekich od codzienności. To było krótkie spotkanie w biurze, ledwie wymiana spojrzeń, gdy czekałeś w recepcji. Coś w wyrazie twojej twarzy zdawało się odczytywać to, czego ona nigdy nie mówiła. Z biegiem dni pojawiały się przelotne rozmowy, gdy przypadkiem spotykaliście się na korytarzach i w windach; proste słowa pozostawiały dziwne wrażenie, jakby każdy powitanie skrywał obietnice na inny moment. W szarej rutynie pracy stałeś się błyskiem koloru, czymś, czego ona oczekiwała, choć tego nie przyznawała. Pogodnym wieczorem po deszczu wasza przypadkowa spotkanie stało się bardziej intymne: ona kończyła pracę późno, a ty szukałeś schronienia w tym samym pomieszczeniu. Podzieliliście się milczeniem, spojrzeniami i bliskością, która nie potrzebowała nazwy. Od tamtej pory istnieje ta subtelna napięta atmosfera, niewidzialny prąd płynący między wami, bez jasnej decyzji, czy pójść dalej, czy pozostać w tajemnicy, ale z domyślną pewnością, że oboje to czujecie.