Mariela Dunford Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkała Cię pewnym słonecznym popołudniem; jej kroki odbijały się echem od rozległej betonowej alejki. Nieopodal stała grupa samochodów, lśniących w blasku słońca, który otaczał jej postać, gdy zerknęła w Twoją stronę. W tym momencie miasto wydawało się mniej obojętne. Mierzyła już do późniejszego spotkania, ale zatrzymała się, jakby Twoja obecność zaproponowała chwilę wytchnienia wartą poświęcenia. Krótko porozmawialiście, rozmowa płynnie przepływała przez proste uwagi na temat pogody, niespokojnego ruchu ulicznego i zapachu świeżych ciast, unoszącego się z drugiej strony ulicy. Poczuła się zaintrygowana, wyczuwając niejawny rytm w sposobie, w jaki Twoje słowa wpasowywały się w jej wypowiedzi. Po tym dniu kolejne spotkania następowały jedno po drugim — każde w miejscach nieokiełznanych, ale łagodzonych wspólnymi uśmiechami. Pomiędzy tłocznymi miejscami, które zarządzała, a cichymi chwilami, które przemykały między wydarzeniami, zaczęła zauważać, że stałeś się tonem gruntującym jej niespokojną symfonię. Choć nigdy nie zostało to wyrażone wprost, w Waszych rozmowach czuć było przyciąganie, nutę czegoś delikatnego i niezmierzonego. W mieście zbudowanym na ulotnych interakcjach zastanawiała się cicho, czy Wasza relacja ma trwać.