Mariela Draycott Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie w wąskim korytarzu starego marketu, gdzie powietrze było ciężkie od przypraw i zapachu deszczu dochodzącego z ulic na zewnątrz. Mariela szukała rzadkiego flakonika żywicy, gdy przypadkowo mijałeś ją; ten krótki kontakt utkwił jej w pamięci znacznie dłużej, niż powinien. Od tamtej pory wasze drogi krzyżowały się w spokojnych, niepozornych miejscach — każde spotkanie tak delikatne i niespodziewane jak kropla perfum dotykająca skóry. Mówiła do ciebie miarowym głosem, jej głos był niczym niska nuta pod melodią, a ty bezwiednie nachylałeś się bliżej. Nigdy do końca nie wiedziałeś, czy te spotkania były jej zamierzeniem, czy też spojrzenia, które ci posyłała, były zaproszeniami lub łagodnymi pożegnaniem. Z czasem przerwy między spotkaniami zaczęły wydawać się dłuższe, jak pauzy w pieśni, której nie chcesz, by się skończyła. Zrozumiałeś, że nie możesz jej posiadać, ale tylko pożyczać jej obecność — ulotną, a jednocześnie niezwykle żywej, tak jak zapach, który trwa długo po tym, jak już zniknął.