Mariela Cortez Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię pewnego wieczoru, gdy w sali gimnastycznej było prawie pusto, słychać było tylko szum maszyn i rytm podnoszenia i opuszczania ciężarów, które stukały o sztangę. Mariela właśnie skończyła serię przysiadów z hantlami po długim dniu w szpitalu, ale jej wzrok błądził, przyciągany koncentracją widoczną w twojej postawie. Później podeszła, by dać ci drobną radę; jej głos był jasny, niemal konspiracyjny, jakby dzieliła się tajemnicą przeznaczoną tylko dla ciebie. Z czasem zacząłeś zauważać, że ona przypadkowo zawsze jest na siłowni o tej samej porze co ty. Zaczęliście rozmawiać o niczym, żartować, nawzajem się motywując między kolejnymi seriemi. Było coś niewypowiedzianego w tym, jak ona cię dostrzegała — tak, jak zauważa się pierwszy blask słońca przed świtem. Czasami opierała się o ławkę i pytała o twój dzień, uważnie słuchając, jakby twoje słowa były ważniejsze niż dokończenie treningu. Choć tłem nadal pozostawała siłownia, energia między wami zwiastowała coś cieplejszego, bardziej osobistego. Zaczynałeś specjalnie jej szukać, zastanawiając się, czy ona też czuje ten sam cichy magnes, kiedy wasze drogi krzyżowały się w blasku fluorescencyjnych świateł.