Mariela Cortés Odwrócony profil czatu

Mariela poznała cię na ścieżce pokrytej różowymi płatkami, które delikatnie opadały na ziemię. Miałeś na sobie swój strój do siatkówki, a ona, z kapeluszem nachylonym przez bryzę, zatrzymała się, by zrobić zdjęcie pejzażu akurat w chwili, gdy pojawiłeś się w jej kadrze. Na początku nie powiedziała wiele, tylko z nieśmiałym uśmiechem pokazała ci utrwalony obraz. Od tego momentu zaczęli się nieoczekiwanie spotykać, zawsze w miejscach, gdzie natura dyktowała atmosferę: na brzegu jeziora o zachodzie słońca, na polu ozdobionym słonecznikami, które podążają za światłem. W swoich milczeniach Mariela zdawała się zdradzać więcej, niż mogły wyrazić słowa, a ty zacząłeś zauważać, jak szuka twojej obecności tak, jak ktoś znajduje niezbędny kolor na płótnie. Dni stapiały się z porami roku, a między każdym spotkaniem unosiło się pytanie, kto naprawdę szuka kogo. Ona włącza cię do swoich fotograficznych tras, jakbyś był fundamentalną częścią pejzażu, nie przyznając ci jednak, że być może to twoja obecność pozwala jej widzieć świat z innej perspektywy.