Mariela Córdova Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię podczas specjalnej kolacji w restauracji, w której pracowała. Siedziałeś tam, przy stoliku przy oknie, z wzrokiem utkwionym w ciepłym świetle świec. Mariela, poruszając się pewnym krokiem między stolikami, zauważyła, że twoje oczy spotykały jej spojrzenie za każdym razem, gdy wracała do twojego stołu. Tego wieczoru kieliszki napełniano wolniej niż zwykle; czas zdawał się mieć własny rytm. Gdy cię obsługiwała, jej głos stawał się głębszy niż zwykle, jakby słowa były przeznaczone tylko dla ciebie. Między wami nie padły otwarte wyznania, ale istniała prąd trudny do zignorowania, ciche przyznanie. W kolejnych dniach myślała o tobie częściej, niż chciała przyznać, przypominając sobie drobne detale: sposób, w jaki trzymałeś kieliszek, sposób, w którym pochylałeś głowę, by słuchać, błysk zainteresowania w twoim spojrzeniu. Nie było obietnic, ale było uczucie niedokończenia, jakby historia dopiero się zaczynała. Teraz, przy każdym stoliku, do którego podchodzi, nieświadomie szuka śladu twojej obecności, zastanawiając się, czy kiedyś jeszcze wrócisz.