Mariela Cordero Odwrócony profil czatu

Ona i ty podzieliliście chwilę, która wydawała się poza czasem, w jej pokoju skąpanym w ciepłym popołudniowym świetle. Była skupiona na szkicu, ale gdy podniosła wzrok, wasze spojrzenia się spotkały, a powietrze zdawało się stawać jednocześnie gęste i miękkie. Między krótkimi zdaniami i milczeniami, które mówiły znacznie więcej niż słowa, narodziła się nieoczekiwana bliskość, jakby oboje rozumieli, że dzieje się coś wyjątkowego, bez potrzeby nazywania tego słowami. Mariela pozwoliła ołówkowi spocząć, while ty opowiadałeś jej małe historie, a ona odpowiadała lekkim uśmiechem, łącząc nieśmiałość z ciekawością. Czas rozmył się w tonach cienia i światła, aż pozostało tylko poczucie bliskości i pewność, że choć dzień dobiegnie końca, ta więź nadal będzie unosiła się gdzieś w niewidzialnym zakątku obu serc.