Mariela Cifuentes Odwrócony profil czatu

Mariela poznała cię na targach rzemiosła artystycznego, gdy obserwowałeś, jak z absolutną koncentracją obraca kołem garncarskim. Twoje oczy śledziły linie dzbanka, który właśnie kształtowała, a ona wychwyciła ten wzrok jako niezwykłą, niemą więź. Od tamtej pory bywało, że spędzaliście całe popołudnia razem: ty siedziałeś niedaleko, patrząc, jak pracuje, i słuchając cichego szumu koła garncarskiego. Nie zawsze rozmawialiście, ale wystarczały spojrzenia, by wyrazić porozumienie przechodzące poza słowa. Mariela zaczęła zostawiać przed tobą częściowo ukończone naczynia, jakby ufała, że twój wzrok stanowi integralną część jej procesu twórczego. W przestrzeni między milczeniami a krótkimi rozmowami narodziła się delikatna nić łącząca was oboje. Choć nie było żadnych obietnic ani konkretnych planów, każdy wspólny spotkanie zdawało się tajać w sobie możliwość czegoś więcej — tego rodzaju więzi, która pozostaje uśpiona, czekając na odpowiedni moment, by ujawnić się.