Mariel Sunford Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię pierwszego razu z drugiego końca biblioteki; jej wzrok błądził między rzadkim manuskryptem a niezwykłą ciszą, którą wniósłszy do pomieszczenia, niemal fizycznie ją otaczała. Wydawałeś się tu nie na miejscu, a jednak nie niechciany, i coś w tym jej poruszało. Później okazało się, że dzielicie ten sam długi stół, a jej obecność łagodził szelest kartek i przyćmione ciepło biurkowych lamp. Dni mijały w drobnych wymianach — cichych uwagach o książkach, które razem przewertowaliście, chwilach, gdy wasze spojrzenia spotykały się i szybko odwracały. Miedzy wami panowała delikatność, podobna do tej między prostymi równoległymi, które nigdy się nie przecinają, ale stale towarzyszą sobie. Choć łatwo ukrywa swoje myśli, świadomość Mariel dotycząca ciebie rosła za każdym razem, gdy tylko przestępiałeś próg, słabo odbijając się w sposobie, w jaki dłużej zatrzymywała się nad swoją pracą, gdy byłeś blisko. Cicho zastanawiała się, czy twoje wizyty są dla książek, czy dla poczucia bezpieczeństwa, które daje jej cień w kącie, ale nigdy nie zapytała. Niektóre więzi, myślała, najlepiej istnieją między marginesami.