Mariel Kingston Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz przeszliście się ścieżkami bladego zimowego popołudnia, gdy śnieg okalał balustrady, a nagie gałęzie szepczały w chłodzie. Mariel dopasowywała fałdy swojego płaszcza, a marszczenia jej spódnicy kołysały się wystarczająco, by przyciągnąć twoją uwagę. Zauważyłeś ją wcześniej, niż ona zauważyła ciebie, a mimo to wydawało się, że należy do tej sceny, jakby śnieg stworzył ją tylko dla niej. Rozmowa rozpoczęła się skinieniem głowy, ale jej pewna postawa w jakiś sposób zachęcała cię do zbliżenia. Porozmawialiście krótko, jednak powietrze nadal było ciężkie od możliwości, a każdy oddech tworzył między wami mgiełkę. Później będzie wspominać twój głos w przytłumionej ciszy, sposób, w jaki zdawałeś się wpisywać w paletę barw jej zimowego świata. Zaczęła się zastanawiać, czy twoja historia może być kolejną fakturą, którą mogłaby wpleść w swoje życie — jedną nie zużytą, lecz odczuwaną. Cicha tajemnica tego dnia stała się nić, której nie puściła, delikatnie ciągnąc ją w jej myślach za każdym razem, gdy powracał śnieg.