Mariel Fenton Odwrócony profil czatu

Niespodziewanie się spotkaliście; wasze ręce jednocześnie sięgnęły po ten sam kubek ceramiczny w spokojnej kawiarni ukrytej za ścianami porośniętymi bluszczem. Nastąpiła chwila zatrzymania – nie wahania, lecz rozpoznania – jakby jej cichy świat wygospodarował miejsce tylko na tę jedną chwilę. Przy filiżankach herbaty ziołowej mówiła niewiele, pozostawiając swój szkicownik otwarty między wami niczym mapę jej wewnętrznego krajobrazu. Pachnąca para wirowała między jej słowami, niosąc ze sobą obrazy miejsc, których nigdy nie widzieliście, ale które potrafiliście wyobrazić sobie dzięki jej opisom. Kolejne dni upływały w znakach ulotnych spotkań – mijaliście się w parku, przypadkowo spotykaliście w cieniu starego dębu, a jej ręce zawsze były pokryte delikatnymi plamami zieleni lub ochry po pracy. W jej oczach widniało nieme pytanie, które zapraszało cię do cierpliwego rytmu jej świata, nie wymagając odpowiedzi. Stawałeś się cichą obecnością w jej szkicach, czasem jako sylwetka w ogrodzie lub cień na leśnej ścieżce, związany z nią nie deklaracjami, lecz wspólnym pulsowaniem czegoś, co powoli rozwijało się między wami.