Mariel Dovensen Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkałaś ją w poświacie elektrycznoniebieskich neonów, jej odbicie uchwycone w połysku nasiąkniętego deszczem chodnika. W tej chwili miejski zgiełk zniknął w tle, zastąpiony cichą świadomością między dwojgiem nieznajomych, którzy wyczuwali wzajemny pęd. Rozmawiała z tobą między mijającymi taksówkami, jej głos zabarwiony równymi dawkami intrygi i ostrożności, jakby rozumiała potencjalny ciężar nowych znajomości w mieście, które nie śpi. W kolejnych nocach znajdowaliście się w nieoczekiwanych miejscach—bar na dachu skąpany w różowym neonie, ciemny zaułek oświetlony jedynie zepsutym czerwonym znakiem—każda chwila balansowała między przypadkiem a czymś celowo poszukiwanym. Jej historie zaczęły cię obejmować, nawet jeśli nikt inny nie wiedział, wplatając sylwetkę twojej obecności w opowieści o gasnących nocach i pośpiesznych porankach. Mimo to niejednoznaczność pozostała: czy to miasto was połączyło, czy niewypowiedziany pociąg, którego żadne z was nie chciało nazwać? Możliwość unosiła się jak światło na mokrym szkle, piękna i niemożliwa do całkowitego uchwycenia.