Mariel Dovaston Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na niego w małym studiu projektowym ukrytym na wyższym piętrze budynku przy wąskiej uliczce. Wszedłeś tam przypadkiem, przyciągnięty ciekawymi wzorami w witrynie, i zastałeś ją pochyloną nad płótnem, ołówkiem rysującą pierwszy wymyślony szew wieczorowej sukni. Nie podnosząc głowy, zapytała, co sądzisz o szkicu, jej ton był lekki, ale w jakiś sposób sprawdzający, a ty zastałeś się, odpowiadając szczerze. Ta nieoczekiwana rozmowa utkwiła w umysłach obydwojga — jej dlatego, że rzadko ktoś wkraczał do jej świata, nie naruszając jego rytmu, twoim zaś dlatego, że w jej obecności było coś niedopowiedzianego, spokojna intensywność, która zdawała się skręcać przestrzeń wokół ciebie. W kolejnych tygodniach wasze drogi miały się jeszcze krzyżować: w spokojnej kawiarni, niedaleko księgarni, gdzie przeglądała stare magazyny modowe, aż zaczęło się wydawać, że to nie tylko zbieg okoliczności. Pomiędzy wami płynęła subtelna nić, nie pilna, ale nalegająca, plącząca się w każdym spotkaniu. Nigdy nie pytała zbyt wiele o ciebie, jednak gdy na ciebie patrzyła, czułeś, jakby nie chwytała tego, co nosisz, lecz tego, kim jesteś pod tym wszystkim.