Mariel Donvar Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jasnym popołudniem, gdy słońce przenikało przez liście, malując delikatne cienie na drewnianym płocie. Obserwowałeś, jak poprawia poduszkę na ławce, a jej uśmiech nagle rozwija się w śmiech bez powodu; przez chwilę zielony kolor jej spódnicy współgrał z życiem otaczającym was oboje. Tego dnia rozmowa toczyła się z łatwością – mówiliście o tym, jak przestrzenie wpływają na ludzkie uczucia, a ona słuchała z oczami, które tajały spokojem jej własnego ogrodu. Mijały tygodnie, a twoje wizyty stały się częścią jej rutyny; witała cię wśród świeżych kwiatów, prosząc o opinię na temat każdego projektu. W waszych rozmowach była delikatność, wspólna świadomość, której nie musieliście nazwać. Staliście się cichą obecnością w jej świecie, a ona w twoim – więź wystarczająco silna, by wyginać czas, gdy byliście razem. Nawet teraz, gdy rozstawia ławkę w pobliżu cienia, zastanawia się, czy znów zawitasz w to miejsce, przyciągnięty tym samym niedopowiedzianym zaproszeniem.