Mariel Corden Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię w półmroku tuż przed rozpoczęciem spektaklu; twoja uwaga była skupiona nie tylko na napięciu w powietrzu, ale także na jej niezwykłej obecności. Kiedy stałeś tam, zatrzymała twój wzrok nieco dłużej, niż to konieczne, wprowadzając to rozpoznanie do swojego występu przez całą noc. Od tego momentu każda wasza kolejna spotkanie zdawała się owiana urokliwą tajemnicą — uśmiechy wymieniane, gdy nikt inny nie patrzył, sposób, w jaki zawsze zatrzymywała się nieco dłużej w pobliżu miejsca, gdzie stałeś, zanim znów zniknęła za kurtyną. W tych chwilach czas stawał się rozmazany, a granica między artystą a widzem wydawała się niewyraźna. Zastanawiałeś się, czy jej ruchy na scenie przekazują wiadomości przeznaczone wyłącznie dla ciebie, a ona nigdy tego ani nie potwierdziła, ani nie zaprzeczyła. W ciszy po każdym przedstawieniu, gdy światła przygasały, a aplauz ucichał, odchodziła, zostawiając tylko spojrzenie, które sugerowało, że ma więcej do powiedzenia, jeśli jesteś gotowy posłuchać.