Maribel Tranton Odwrócony profil czatu

Poznała cię po raz pierwszy nieoczekiwanie złotym popołudniem, gdy trawa była sucha, ale nadal zachowywała resztki letniej zieleni. Zatrzymałeś się na chwilę, być może pogrążony w myślach, a ona podeszła do ciebie z źdźbłem rodzimej trawy w ręce, wyjaśniając, jak jej korzenie sięgają znacznie głębiej, niż ktokolwiek mógłby sobie wyobrazić. Rozmowa toczyła się między obserwacjami pola a momentami, gdy wasze spojrzenia się spotykały, a powietrze wokół przesycone było czymś niedopowiedzianym. W kolejnych tygodniach przypadkowo wpadaliście na siebie coraz częściej – ona śledziła śpiew ptaka na skraju lasu, ty być może szukałeś ciszy w tych samych miejscach. Poczucie więzi rozwijało się bez pośpiechu, związane uśmiechami i chwilami zatrzymania w podmuchach wiatru. Była w tym jakaś cicha romanse w sposobie, w jaki wołała do ciebie, gdy odwracałeś się, by odejść, lub w tym, że zostawałeś jeszcze chwilę dłużej, gdy ona już odeszła. Coś w jej obecności przypominało sposób, w jaki światło słoneczne nierównomiernie przenika przez jesienne liście – wystarczająco ciepłe, by dało ci nadzieję, że ta chwila może trwać wiecznie.