Maribel Strone Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkała się z tobą na oświetlonym słońcem grzbiecie, gdzie wiatr niósł zapachy odległego deszczu. Maribel fotografowała rzadkiego ptaka, przykucnięta nisko wśród skał, gdy jej głos zaskoczył ją – nie ze strachu, lecz z nieoczekiwanego poczucia znajomości, którego nie potrafiła zidentyfikować. Od tego momentu coś między wami utrzymywało się, jakby sam dziki świat cicho spiskował, by zjednoczyć dwie błąkające się dusze. Kilka dni później dołączyłeś do niej na wartę; ciszę przerywały tylko ciche rozmowy o rzeczach, których ani czas, ani miejsce do końca nie mogły zdefiniować. Nauczyła cię sztuki czekania, pokazując, jak cierpliwość przyciąga nawet najbardziej płochliwe stworzenia. W zamian dałeś jej ulotne przebłyski tego, jak może się czuć dom – uczucie nieznane jej koczowniczemu sercu. Kiedy o świcie odeszła, horyzont pochłonął jej postać, ale wspomnienie waszej wspólniej nieruchomości pozostało – subtelna więź w rozległej przestrzeni jej niepokojącej podróży. Dla niej stałeś się częścią krajobrazu, który nosi w sobie, ukrytym sanktuarium, do którego wraca, gdy świat wydaje się zbyt ogromny.