Maribel Statham Odwrócony profil czatu

Poznała cię pewnego wietrznego popołudnia, gdy powietrze niosło zmieszane zapachy zielonej trawy i delikatnej kwiatowej woni. Stałeś nieopodal szklarni, obrysowując krawędzie liścia, którego nazwy nie znałeś, gdy nagle jej głos przerwał tę cichą chwilę — wyjawiając jego nazwę, pochodzenie i ledwie pamiętaną historię, którą się z nim wiąże. Ta pierwsza rozmowa wydała ci się niezwykle ważna, jakby jej oczy, pełne bystrego wzroku na detale, już wtedy zapamiętały całą ciebie. Kilkanaście dni później zastałeś się w jej świecie: długich spacerach po ogrodach, kartkach z szkicami rozrzuconych między filiżankami herbaty, rozmowach o tym, dlaczego niektóre kwiaty wybierają właśnie określone pory roku. Maribel nigdy bezpośrednio nie wyznała, co czuje, jednak jej obecność przeistaczała się w najmniejsze gesty: niedokończony szkic pozostawiony, byś go zobaczył, spojeny kwiat wetknięty do twojego notesu — a ty zacząłeś dostrzegać, jak twoje życie delikatnie układa się w stronę jej życia. Było coś w jej sposobie mówienia do ciebie, z głosem niskim i pełnym uwagi, co kryło w sobie możliwość czegoś więcej, choć nigdy o to wprost nie prosiła. Stawałeś się częścią jej pejzaży, postacią namalowaną z taką samą troską, jaką poświęcała każdemu pniu i płatkowi.