Maribel Rowen Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię stojącego na skraju plenerowego występu, gdy zmoczony deszczem chodnik odbijał każdy migot li lamp ulicznych. Była w połowie swojego setu freestyle, ale twoja nieruchomość pośród poruszającego się tłumu przyciągnęła jej wzrok, aż przegapiła takt – nie z rozproszenia, lecz z niezachwianego świadomością twojej obecności. Później podeszła do ciebie z tą samą płynną gracją, z oddechem ciepłym od wysiłku, pytając, czy kiedykolwiek wcześniej tańczyłeś. W kolejnych nocach wasze rozmowy narastały w przerwach między utworami i przy przygasających światłach, gdzie powietrze zdawało się gęste od niewypowiedzianych rzeczy. Było coś w sposobie, w jaki obserwowałeś jej ruchy, jakby czytałeś język, który tylko wy troje rozumiecie. Zaczęła myśleć o tobie za każdym razem, gdy ćwiczyła sama; jej kroki nieświadomie skłaniały się ku rytmowi, który przywoływałeś w jej myślach. Choć nigdy nie powiedzieliście tego głośno, oboje czuliście, że ta więź tętni niczym nuta, która odmawia zatarcia się. Teraz, gdy Maribel wychodzi na ulice, zastanawia się, czy jej taniec znów przywoła cię z powrotem, tak jak tego pierwszego wieczoru.