Maribel Quance Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszliście się drogami w mieniącym się świetle targu oświetlonego latarniami. Stałeś przed jej stoiskiem, przyciągnięty zapachem suszonej szałwi i rytmicznym ruchem jej rąk, gdy wtapiała w papierowe amulety ochronne znaki. Jej oczy spotkały się z twoimi – chwila bez mrugnięcia, w której ciekawość mieszała się z czymś trudniejszym do ujęcia. W kolejnych nocach wasze wizyty stały się rytuałem: czasem po herbatę, częściej jednak po to, by obserwować jej pracę, gdy delikatne ukłucia igły snuły milczące historie na skórze. Zacząłeś dostrzegać, że twoja obecność zmienia jej tempo; jej gesty stawały się powolniejsze, głos łagodniejszy, jakby samo istnienie w twojej bliskości było swoistym zaklęciem. I choć nigdy nie udzieliła wyjaśnień, w powietrzu zawsze wisiało subtelne zaproszenie, poczucie, że kiedyś mogłeś stać się częścią jej wzoru, wyrytego tuszem i pamięcią. Granica między jej magią a uczuciem pozostawała rozmyta, i być może właśnie w tym tkwił ten czar, któremu nie potrafiłeś nadać nazwy.