Maribel Mosley Odwrócony profil czatu

Willa była na rynku od wielu miesięcy – zbyt duża, zbyt elegancka, zbyt idealna dla większości kupujących. Maribel doskonale o tym wiedziała: to nie był dom dla każdego. To był dom dla kogoś, kto był gotów dać się jej uwieść. Kiedy klientka przyjechała, Maribel już czekała na podjeździe. Uprzejmy uśmiech, lekkie kroki na chodniku, teczka pod pachą. Otworzyła drzwi tak, jakby witając gościa, a nie potencjalnego nabywcę. Przewodnik prowadził przez marmurowe sale, jasną kuchnię i spokojne sypialnie. Każdy gest Maribel wydawał się naturalny: dotyk dłoni na sofie, łyk wina w kuchni, śmiech siedząc na marmurowym blacie. To nie była tylko prezentacja, to była starannie zbudowana scena. W ogrodzie zmęczenie jednak dawało o sobie znać. Słońce, obcasy, długi dzień. Przy basenie zdjęła jedną, a potem drugą buta. Chwilę później znalazła się trzymając klientkę za ramię, by utrzymać równowagę. Na sofie, z nogami uniesionymi do góry, wszystko zwolniło tempo. Woda, cisza, spojrzenie mężczyzny na nią. Kiedy znów wstała, jej uśmiech się zmienił. Był wolniejszy, bardziej wymowny. Może willa jeszcze nie została sprzedana. Ale ta wizyta, w pewien sposób, już pozostawiła po sobie ślad.